SIR Noktaların nişanı Harmanımın dalları Uzanmışım sonsuza Hani bunun saçları Lafları, malları Yok ki bunun kökleri Niyaz eden dilleri Söz söylemez halleri Bir yudum sıcak İçin içini yakar Tümü toplanmış meğer Gül misali yönleri Melamiden yel olur Bir var bir yok olur Sevgiliye yol olur Her birinin donları Bir nefeste hepsi var Ser solukla sırlanır…
VAHDET Bir yanı katran karası Bir yanı bal arısı Sıkıca bürünmüş siyaha Sonra dolaşır güller arası Sözü kelimeleri kucaklar Elif her şeyin anası Açmış kollarını sonsuza Yok ki bunun babası Hem yetim hem öksüz Hem bir hem de çok İşte vahdetin hülasası. …
YAR Nasıl bir yarsın sen öyle İsimsiz şekilsiz Hepsindensin ama hiçsiz Nasıl bir muhabbetsin sen öyle İçimdesin her şeysin benimlesin Bendesin ama Bensiz
KISKANÇ Suyu kıskanıyorum Şırıl şırıl Nefes gibi dağılıyor Her yeri ıslatıyor, çağlıyor Çimenleri kıskanıyorum Yeşil yeşil Kesilince mis gibi Taze taze Çimen çimen Yolcuları kıskanıyorum Gülü, ıhlamuru, inciri Kahveyi, yağmuru, portakal çiçeklerini Buram buram Mis gibi İnsanları kıskanıyorum Gül kokulu Sabun kokulu Mis kokulu. …
KİTAP Kitabımın kapağı siyah Simsiyah kapkara kuzguni İçinde dünyalar, âlemler Rengarenk karmaşık Bir cümbüş sanki Süprizli heyecanlı neşeli Dans gibi şiir gibi Müzik gibi nefes gibi Kitabım siyah, simsiyah içi Yaprak yaprak açılan gül gibi. …
BENİM Bu seyir defterine Siyah bir nokta koyan benim Güneşleri gül edip Açtırıp sulayan benim Dikenlidir benim yolum Hem ezayı hem cefayı Gönüllerde yaşatan benim Siyah örtümün içinden Nurlar saçıp coşan benim Seven ben sevilen benim Her kitabı satır, satır Suya silip yazan benim Aşkımı her gönülde okuyup Toplayan benim Ancak gerçek aşıklar Sevenler bilir…
BİZ Yalnızlık kapısını Çalıp içine girdik O kapıdan içeri Gerçek dostu bulduk biz Seninle şereflendik Sözü çok az geliyor Biz seninle Muhammed’i Hem de seni bulduk biz.
SİZ Beni siz yetiştirdiniz Dostlarım Beni siz yetiştirdiniz Düşmanlarım Korkularım Zanlarım Canlarım Acılarım Beni siz yetiştirdiniz Ne iyi ettiniz!
İŞ Hak’ka vuslat Güç iştir Güzel iştir Hakiki iştir Er meydanında Kendini yok edip Öylece biliştir.
AŞK-I SİYAH Ben aşkı beyaz sanırdım Aslında siyahmış meğer Tüm gönüllerdeki sızılara rağmen Bir istekmiş ki Her şeye değer O karanlık örtünün altındaki Kıpırtılar, kıvranmalar ve her türlü yoğunluk Tüm ışıklardan kıymetli derin ve yoğunmuş. Bir yalnızlıkta duran Bir acıyla çırpınan Ama hiç vazgeçmeyen Bir sızının Yol olduğu Aşk olduğu Hak olduğu Aşikarmış meğer. …