ŞAŞAR DURURUM

Ne kadar uzağa sürdün ki beni

Aklımda maziden bir iz kalmamış

Sadece gönlümde bir yara kanar

Ezelden beridir hiç kapanmamış

Kulağına çalınır bazı haberler

Sanki senden gibi gelirler bana

Dinlerim özlemle acep ne derler

Hepsi de yabancı benimle sana

Kimine zulmetten, kimine nurdan

Perdeler koymuştun bütün gözlere

Yokluğa üfleyip sonradan sur’dan

Aşkı akıtmışsın tüm gönüllere

Kiminin nasibi çileler olmuş

Kimisi hasretten sararıp solmuş

Kimi de çöllerde yalnız kaybolmuş

Çoğu da kapılıp gitmiş sellere

Görmeyen gözlerle bakıp eşyaya

Her yerde hep seni arar dururum

İsmini anarak dalıp deryaya

Herşeyi unutur, kayıp olurum

Gönlümü olmazın hasreti sarmış

Ruhunu sonsuz’un hayreti sarmış

Gene de vuslatın gayreti sarmış

Kendim de bu sırra şaşar dururum

T.Sonuç 1985