RAHMETİNE  SIĞINIRIM     

Yâ ilâhi huzurunda boynum büküktür

Biliyorum, tüm işlerim çünkü çürüktür

Günahlarım yere göğe sığmaz, büyüktür

Rahmetine sığınırım başka ümit yoktur

Nimetinin kadrin bilip şükr etmedim

Ceza verip ikaz ettin fikir etmedim

Adın anıp biraz bile zikir etmedim

Rahmetine sığınırım başka ümit yoktur

Ezelde söz verdim amma bir kez tutmadım

KURAN ile hatırlatın heyhat duymadım

Uydum her an emmareye sana uymadım

Rahmetine sığınırım başka ümit yok

Âsi ümmet arasına kattım kendimi

Kimselerin günahı yok, yaktım kendimi

Fani dünya sevdasına sattım kendimi

Rahmetine sığınırım başka ümit yok

Gençliğimde hırs ve şehvet dedi aldandım

Orta yaşta, para, kudret dedi aldandım

Akpak oldum, biraz sabret dedi aldandım

Rahmetine sığınırım başka ümit yok

Söz anlamaz kulaklarım, sanki sağırdır

Hayvaniyet dolu kalbim tıpkı ahırdır

Hayr işlemek ne mümkün ki, taştan ağırdır

Rahmetine sığınırım başka ümit yok

T.Sonuç 1985